นักพูด..ที่เป็นที่รู้จักกันดีท่านหนึ่ง..ได้เริ่มหยุดการสัมมนาของเขา..โดยการ
หยิบแบงค์
1,000 ขึ้นมา ในห้องที่มีผู้เข้าฟัง..ร่วม 200 ท่าน แล้วเขาก็พูดว่า..
"ใครอยากได้แบงค์ 1,000 นี้บ้าง?" มีมือ..ได้ถูกยกขึ้นเป็นจำนวนมาก

เขาก็พูดต่อว่า.. "ฉันจะให้เงินแบงค์1,000
นี่..แก่หนึ่งในพวกท่าน..แต่ครั้งแรกนี้..ฉันจะทำอย่างนี้"
เขาเริ่มที่จะขยำๆ
เงินนั้น แล้วเขาก็ถามอีกว่า .."ใครจะยังต้องการมันอีก?"
ยังคงมีมือที่ยกขึ้นอีก"ดี" ..เขาตอบ

"แล้วถ้าฉันทำอย่างนี้ล่ะ"และเขาก็ทิ้งมันลงที่พื้น..เริ่มที่เหยียบย่ำมัน..ด้
วยรองเท้าของเขา
แล้วเขาก็เก็บขึ้นมา ขณะนี้..มันทั้งยับยู่ยี่และสกปรก "ตอนนี้..
ใครยังต้องการมันอีก?" ก็ยังคงมีคนยกมืออีก..

"เพื่อนๆ ..คุณได้เรียนรู้บทเรียนที่มีคุณค่ามากที่สุดบทหนึ่งแล้วว่า..
ไม่ว่าฉันจะทำอะไรกับเงิน ..คุณก็ยังต้องการมันอยู่
เพราะว่า..มันไม่ได้ลดคุณค่าในตัวมันลงเลย มันก็ยังคงมีค่า1,000
บาทอยู่นั่นเอง เหมือนกับหลายๆครั้ง..ในชีวิตของเรา ที่ถูกทิ้ง..
ถูกเหยียบย่ำ ..และถูกทำให้สกปรก..โดยสิ่งที่เราตัดสินใจทำมัน
และสภาพแวดล้อมที่เราเจอ ทำให้เรารู้สึกว่า..คุณค่าของเรา--ลดน้อยลง
แต่ไม่ว่าอะไร..ที่ได้เกิดขึ้น
หรืออะไร..ที่จะเกิดขึ้นคุณไม่เคยสูญเสีย--คุณค่าในตัวเอง คุณเป็นคนพิเศษ.. อย่าลืมมันตลอดไป...อย่านำความผิดหวัง..ของเมื่อวานมาบดบังความฝัน..ในวันพรุ่งนี้"